28 اردیبهشت روز بزرگداشت خیام گرامی باد

نوشته شده توسط:مدیریت سایت | ۰ دیدگاه

حکیم عمر خیام از بزرگترین ریاضیدانان و فیلسوفان و منجمان زمان خود یعنی قرن های چهارم و پنجم بود . او علاوه بر فلسفه نجوم و ریاضیات در ادبیات نیز دستی توانا داشت . از مهمترین کارهای او میتوان اصلاح گاه شماری ایرانیان در زمان سلجوقیان دانست . مشهورترین آثار خیام رباعیات اوست که بسیاری در فلسفه و عرفان در حد اعلا می باشند . آثار و رباعیات منتصب به خیام نیز زیاد است همچنین در تذکره دولتشاه سمرقندی خیام با عنوان............


درباره خیام افسانه های زیادی وجود دارد یکی از آن ها اینست که روزی خیام میخواست باده بنوشد اما بادی وزید و کوزه می خیام شکست و می بر زمین جاری شد پس خیام اینچنین سرود:

ابریق می مرا شکستی، ربی

بر من در عیش را ببستی، ربی

من مِی خورم و تو می‌کنی بدمستی

خاکم به دهن مگر که مستی، ربی

چون خیام این رباعی کفر آمیز را گفت خداوند رویش را سیاه کرد پس از آن خیام اینگونه سرود :

ناکرده گنه در این جهان کیست بگو!

آن کس که گنه نکرد چون زیست بگو!

من بد کنم و تو بد مکافات دهی

پس فرق میان من و تو چیست بگو!

در افسانه آمده است که چون اینگونه از خدا پوزش خواست خداوند او را بخشید و رویش دوباره سپید شد البته اینکه این اشعار از خیام باشد و این افسانه حقیقت دارد یا نه هنوز در پرده ای از ابهام است .

در ادامه یک رباعی زیبا از او را میخوانیم :

از منزل کفر تا به دین یک نفس است

وز عالم شک تا به یقین یک نفس است

ایـن یـک نفس عـزیز را خـوش مـیدار

کز حاصل عمر ما همین یک نفس است

پس از مرگ او را در نیشابور به خاک سپردند و هم اکنون آرامگاهش محل بازدید بسیاری از گردشگران است

روحش شاد و یادش گرامی باد

 

    هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.

ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!