تیشتر (تیشتریه نماد باران )

نوشته شده توسط:مدیریت سایت | ۰ دیدگاه

یکی دیگر از خدایان ایران باستان تیشتریه ( باران ) است  که بر خلاف وایو (باد) شخصیت دو گانه ای ندارد  تیشتر به ماندد بقیه ایزدان نیروی نیکوکاری است که با اهریمن(اپوشه دیو خشکسالی )  که نماد تباهی و خشکسالی است به مبارزه بر می خیزد .تیشتر خاستگاه آبها و باران وباروری است.تیر ماه چهارمین ماه سال مختص تیشتر است.میگویند که تیشتر در دهه اول تیر ماه به شکل نوجوانی به سن آرمانی ایرانیان یعنی پانزده سالگی در می آید و پس از آن در دهه دوم به شکل گاو و در دهه سوم تیر ماه به شکل اسبی در می آید .در روایتی تیشتر در آغاز آفرینش بین اشکال در آمد و باران را آفرید.بارانی که هر قطره ان به اندازه تشتی بودو اب به بلندای انسان زمین را فرا گرفت و خدای باد(وایو) آب ها را به کرانه های زمین راند و بدین ترتیب اولین دریا پدید آمد.در بعضی سرود ها که مختص تیشتر است سخن از نبرد او با دیو خشکسالی (اپوشه ) است بدین روایت تیشتر به هیات اسب زیبا و سفید با زینهای طلایی به دریا فرو می رود و در آنجا با اپوشه که به شکل اسبی سیاه رو در رو و سه شبانه روز می جنگد.اما اپوشه نیرومندتر است و تیشتر نزد اهورامزدارفته و به او می نالد که من ضعیف هستم و این به دلیل آنست که مردم برای من قربانی نکرده و مرا سزاوار ستایش نمیدانند . پس اهورامزدا خود برای تیشتر قربانی میدهد و نیروی ده اسب و ده گاو،ده کوه و ده رود در تیشتر دمیده می شود و بار دیگر با اپوشه می جنگد.این بار تیشتر به دلیل قدرتی که از اهورا مزدادریافت کرده است به نبرد با اپوشه میرود و پس از نبرد پیروز میشود و بار دیگر آب به رود ها و دریا ها و مزارع هفت اقلیم جاری میشود و مردم شادمان می گردند .

    هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.

ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!