در جستجوی منابع آب سالم

نوشته شده توسط:مدیریت سایت | ۰ دیدگاه

پاشیدن آب دریا به داخل ابرها:

محققان جدیدا بر روی روش جدیدی برای تولید باران کار می‌کنند. در این روش، با کمک یک باد قوی، مقادیر فراوانی از آب دریا،‌ به سطح پایینی ابر،‌ اسپری می‌شود. به این ترتیب هم رطوبت ابر بیشتر می‌شود و هم ذرات نمک،‌به عنوان هسته در جمع‌آوری رطوبت، به تشکیل قطرات باران کمک می‌کنند.

 

عمل اسپری شدن نه با پمپ بلکه با کمک سانتریفوژ انجام می‌شود و پاشندگی در ناحیه‌ای وسیع، به ارتفاع 10 متر انجام می‌شود. به عنوان مثال ماشین باران ساز، در 10 تا 20 کیلومتری نواحی ساحلی  کوهستانی، نظیر دریای سرخ یا خلیج فارس کارگذاشته می‌شود.

 

سپس نیاز به یک باد ساحلی است تا هوای پر از رطوبت را به سمت خشکی براند و به کوه‌ها اجازه دهد تا این رطوبت را جمع کند و ابر را تشکیل بدهد. در همین زمینه روس‌ها بر روی دستگاهی کار می‌کنند که بتواند باد شدید را ایجاد کند،‌ البته اختلاف نظراتی در این مورد وجود دارد.

استفاده از فشار اسمزی معکوس:

 

پدیده فشار اسمزی،‌ باعث نفوذ آب از غشا نیمه تراوا و از قسمت رقیق (آب شیرین) به قسمت غلیظ (آب شور) می‌شود، اما در صورت اعمال فشار خارجی، فرآیند اسمزی معکوس می‌شود و آب از قسمت غلیظ به رقیق منتقل می‌شود. ‌در حال حاضر در برخی از کشور‌ها نظیر عربستان سعودی از این روش به میزان قابل ملاحظه‌ای برای تامین آب شیرین استفاده می‌شود.

نمک‌زدایی از آب دریا:

 

این فرآیند که با تقطیر آب دریا امکان‌پذیر است، ‌به دلیل نیاز به انرژی زیاد، ‌مقرون به صرفه نیست. به علاوه، نمک باقیمانده حجم بسیار زیادی دارد که امکان استفاده از آن (‌در این حجم زیاد) وجود ندارد. اگر بتوان از انرژی خورشید در فرآیند تقطیر استفاده کرد، ممکن است در آینده بتوان از این روش در مقیاس اقتصادی بهره‌مند شد.

 

جهان در محاصره کمبود آب‌

 

انتظار می‌رود تا سال 2025 بیش از دو سوم جمعیت جهان در شرایط کمبود جدی آب قرار بگیرند و یک سوم بقیه در شرایط کمیابی آب زندگی کنند. 50 سال دیگر عربستان کاملاً از آب تهی خواهد شد.

طلیعه بحران هم اینک در چین، آفریقا، هند، تایلند، مکزیک، مصر و ایران نمایان شده است. رودخانه‌های اصلی دنیا شامل نیل در مصر، گنگ در جنوب آسیا، رود خانه زرد چین و کلرادوی امریکا به شدت تهدید می‌شوند. حتی 33 رودخانه اصلی انگلیس اکنون کمتر از یک سوم آب دارند. کاهش آب رود دانوب نیز به صنعت گردشگری و ماهیگیری صدمه زده است.

در ایران منبع اصلی آب بارش است که به طور طبیعی سالانه 252 میلی‌متر یا 413 میلیارد متر مکعب است. این میزان یک سوم متوسط جهان (831 میلی‌متر) و یک سوم آسیا (732 میلی‌متر) است. حدود 30 درصد بارش به شکل برف و بقیه به شکل باران است.

 

به این ترتیب در حالی که یک درصد جمعیت جهان در ایران زندگی می‌کنند، سهم ایران از منابع آب تجدیدپذیر فقط 36 صدم درصد است. از 413 متر مکعب بارش سالانه 269 متر مکعب به اشکال مختلف از دست می‌رود. 93/2 درصد از آب باقی‌مانده صرف مصارف کشاورزی البته به شکلی غیر اصولی می‌شود. 1/7 درصد به صنعت و معدن اختصاص می‌یابد و بقیه به مصارف دیگر می‌رسد.

ذکر این درصد‌ها برای این اهمیت دارد که بروز بحران آب آنها را دستخوش تغییر می‌کند و سازمان‌های بین‌المللی هشدار می‌دهند که با افزایش جمعیت در ایران این کشور در سال 2025 درگیر بحران جدی آب خواهد بود.

 

 

 

مقاله ۲ - آب گنجینه مشترک جهانیان‌

 

در دسترس بودن آب سالم و پاک یکی از مهم‌ترین چالش‌های امروز بشر است؛ چراکه وقتی مقدار مصرف آب از موجودی آن بیشتر می‌شود، مواد آلاینده به آلوده کردن رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و جریانات آب ادامه می‌دهند، به طوری که کارشناسان معتقدند، این مساله در آینده بحرانی‌تر خواهد شد.

 

این در حالی است که طبق آمارهای بین‌المللی حدود 70 درصد آب شیرین جهان برای کشاورزان استفاده می‌شود و آب مصرفی سالانه کشاورزان جهان 160 میلیارد مترمکعب از میزان جایگزین شدن طبیعی آن بیشتر است.

 

در اسناد سازمان ملل آمده است که رهبران جهان در مورد هدف‌های اصلی برای برطرف کردن مسائل مربوط به آب و فاضلاب برای 2/1 میلیارد نفر انسانی که به آب آشامیدنی سالم و 4/2 میلیارد نفری که با امکان دفع بهداشتی فاضلاب دسترسی ندارند، به توافق رسیدند. هم اکنون برآورد می‌شود که هر سال حدود 30 میلیارد دلار برای ذخایر آب آشامیدنی و نیازهای بهداشتی در سراسر جهان هزینه می‌شود.

در ضمن تحقیقات نشان می‌دهد، طبق برآوردهای انجام شده هر سال حدود 14 الی 30 میلیارد دلار دیگر برای رسیدن به هدف‌های مربوط به آب و فاضلاب لازم است.

این در حالی است که کارشناسان می‌گویند، کمبود آب موضوعی بحرانی برای توسعه و عمران آینده است، مصرف آب به نسبت دو برابر جمعیت در طول قرن بیستم افزایش یافته و در نتیجه برداشت بیش از حد آب‌های زیرزمینی، سفره‌های آب رو به خشکی نهاده‌اند و چنین احتمال می‌رود که تا سال 2025 تا دو سوم جمعیت جهان، حدود 5/5 میلیارد نفر ساکن کشورهایی باشند که با کمبود جدی آب مواجه‌اند.

بر اساس آمارهای جهانی، مردم جهان صنعتی هر روز به‌طور متوسط 400 تا 500 لیتر آب مصرف می‌کنند. در کشورهای در حال توسعه چنانچه افرادی بتوانند هر روز با یک کیلومتر پیاده‌روی از خانه خود برای هر نفر 20 لیتر آب به دست آورند، جزو افرادی به حساب می‌آیند که به آب شیرین دسترسی دارند و در مناطق بسیاری مردم ناچارند با آب کمتر از این زندگی کنند.

این در حالی است که این وضعیت یعنی بحرانی بودن منابع آب در کشور ایران نیز وجود دارد و امسال به دلیل کاهش میزان بارش این وضعیت در شرایط بحرانی‌تری قرار دارد.

صرفه‌جویی در مصرف آب امری است که باید در میان خانواده‌ها نهادینه شود و فرهنگ‌ها و عادت غلط استفاده از منابع آب شرب باید تغییر کند. آمارها نشان می‌دهد، یکصد میلیون نفر جمعیت کشور در 15 سال آینده سرانه آب تجدید‌پذیر حدود 1000 تا 1300 مترمکعب برای هر نفر خواهد بود که از نظر معیارهای جهانی مرز بحران شناخته‌شده‌ است.

    هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.

ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!